The Wire - Seizoen 5

Nog maar drie afleveringen gezien van seizoen vijf van The Wire en weet nu al dat dit seizoen het hoogtepunt is van een van de meest geniale en meest meeslepende tv-series die ooit gemaakt is. Ik weet het, behoorlijk grote woorden die ik hier rondstrooi, maar ik zou ze echt niet gebruiken als ik er niet honderd procent zeker van was. Lees wat Walter van den Berg er over te zeggen heeft als u mij niet gelooft. Walter is een believer, net als ik, en een grote serie-freak die verstand van zaken heeft. Toen ik The Wire nog niet kende, geloofde ik dat er niets beters op tv te zien was dan The Sopranos. Totdat Walter mij op The Wire wees. Aanvankelijk wilde ik er niet aan. Detectives en politie-series zijn niet mijn favoriet. Maar omdat ik toch niet zoveel te doen had, gaf ik het een kans en bekeek drie afleveringen. Meer had ik niet nodig om er compleet verslaafd aan te raken.

Nu probeer ik van B.B. een believer te maken. Moeilijke taak, want als ik haar probeer uit te leggen wat de charme van de serie is en waarom je niet mag doodgaan zonder ooit een aflevering te hebben gezien, dan begin ik te stotteren en krijg ik alleen maar banaliteiten uit mijn mond. ("Geweldige serie! Dus, ehm, het gaat over politieagenten, en over politici, en ook over gangsters. Maar niks cliche. Heel, ehm, realistisch. Grappig ook. En oja, er komt ook een homoseksuele gangster in voor, Omar. En in een van de series hebben ze het over "Hamsterdam". En dan Marlon, dat is echt de griezeligste acteur die er bestaat. O nee nee, dat is zijn kompaan, een lesbienne. Steven Spielberg noemde haar het engste tv-karakter dat hij ooit had gezien")

Daar wordt niemand wijs uit natuurlijk. Omdat ik van B.B. graag een believer wil maken, roep ik andere gelovigen op om haar te bestoken met mailtjes en woedende pamfletten en wat al niet om haar zover te krijgen. Uit naam van de kunst, doe het!


PS. Kijk, dit is nou legendarische televisie. En hilarisch bovendien! Uit The Wire, seizoen 1:

Boek en cd-presentatie

Op 24 mei 2008 presenteert kunstschilder en cartoonist Abttoy zijn karikaturenbundel Cartoons van een Berber (uitgeverij XTRA).

Tevens zal de band Thidrin zijn nieuwe cd-schijf Biya wereldkundig maken. Schrijvers Said el Haji, Hassan Bahara en Asis Aynan zullen het feest met voordrachten compleet maken. Presentatie van de avond is in handen van Asis Aynan

Wanneer: 24 mei 2008

Hoe laat: zeven uur

Waar: in het Rotterdamse bibliotheektheater van de Centrale Bibliotheek, hoogstraat 110

Naar binnen: 5 euro

PS. In mijn voordracht zal ik stilstaan bij de belachelijke arrestatie van Gregorius Nekschot

Draadstaal is geen Jiskefet, noch van Koten en de Bie

Hoewel ik tegen de dertig reik en steeds minder begrijp van het leven, zijn er nog altijd zaken waar ik me flink kwaad om kan maken. Limburgers bijvoorbeeld. Vast en zeker aardige mensen, maar dat accent van ze kan me horendol maken. Of stand-up comedians in Toomler. Ooit heb ik ergens in Oud-Zuid een voorstelling bezocht van die nonvaleurs. De stommiteiten die ze de zaal in slingerden ("Kent u dat ook, dat u met een ochtendstijve probeert te piesen?")waren van dusdanige kwaliteit dat ze een somber persoon als ik tot suicidale gedachten dreven. Over slechte humor gesproken, op tv verschijnt tegenwoordig een programma dat her en der al vergeleken is met het beste werk van Koten en de Bie en Jiskefet. Het programma heet Draadstaal en is het nieuwste satirische programma van de VPRO. Het is gevuld met korte sketches, gespeeld door ex-Lama Jeroen van Koningsbrugge en ene Dennis van de Ven. Afgelopen zondag, meen ik, hingen B.B. en ik zoals gewoonlijk voor de buis en zapten toevallig langs het programma. Even kijken wat het voorstelt, dachten wij. Ergens halverwege en een vijftal sketches verder, merkten we dat we niet een keer hadden gelachen. Of het aan ons lag, vroegen we ons af, en somden de programma's op die ons wel aan het lachen krijgen. Southpark (hilarisch). The Office (schrijnend). Nighty Night (briljante zwartgalligheid). Friends (aanvankelijk erg anti-Friends, maar heb het leren waarderen). Seinfeld (eenzaam aan de top). Curb Your Enthusiasm (een goede tweede "pretty, pretty good").

Misschien is het niet helemaal eerlijk om Draadstaal te vergelijken met Amerikaanse comedy's omdat achter deze laatsten vaak tientallen getalenteerde tekstschrijvers zitten. Maar dan moet men wel ophouden om Draadstaal te vergelijken met van Koot en de Bie of Jiskefet, want die vergelijking doorstaat het bij lange na niet. Het is hooguit de evenknie van de grootste allergrootste tv-ergernis van deze eeuw: Jorgen Rayman. Net zo achterlijk, net zo simpel, en net zo flauw. Het enige wat Draadstaal voor heeft op Jorgen Rayman is dat ze net wat inventiever zijn met stereotypen (Achmed de slager is niet grappig, maar buitengewoon racistisch. Dus waarom Jorgen Rayman telkens wordt opgetrommeld als ergens met het politiek-correcte vingertje moet worden gezwaaid is mij een raadsel).

Goed, dat gezegd hebbende, pleit ik er voor om elke tv-recensent die het in zijn bolle hoofd haalt om lovend te spreken over Draadstaal een levenslang schrijfverbod op te leggen.

Abdellah Taia

'Je mag homo zijn in Marokko, als je er maar over zwijgt'

Marokko is nog maar net bekomen van Abdellah Taïa’s jongste boek, of de 35-jarige Parijzenaar lanceert alweer een nieuwe roman: ‘Une Melancolie Arabe’ is de opvolger van ‘L’Armée du Salut’ (‘Broederliefde’ in de Nederlandse vertaling), het boek waarmee de schrijver als allereerste Marokkaan openlijk uitkwam voor zijn homoseksualiteit.

“Velen vinden het een schande, de een ziet me als een voorbeeld, de ander vindt mijn homoseksualiteit vooral ‘jammer’”, zegt Taïa. De schrijver is op 5 mei voor het eerst in Vlaanderen te gast tijdens de Genkse literaire avond ‘Nieuwe Stemmen’, samen met Mustafa Kör, Rachida Lamberet, Nederlander Hassan Bahara en de leden van Union Suspecte.

Het boek ‘L’Armée du Salut’, dat voor zoveel opschudding zorgde, was Taïa’s derde boek. Ondanks het feit dat hij al eerder over homoseksualiteit schreef, werd Marokko plots opgeschud door het autobiografische verhaal waarin Taïa zijn adoratie voor zijn eigen broer omschrijft. “Het bleef rustig, tot een journalist me vroeg naar mijn geaardheid, en ik eerlijk antwoordde”, zegt hij.
Hoeveel impact had het interview, waarin je openlijk voor je homoseksualiteit uitkwam?

“Het heeft alleszins heel wat stof doen opwaaien. Ik was tenslotte de allereerste Marokkaan die erover durfde praten. Sommigen zien een voorbeeld in me, maar heel wat Marokkanen vonden het zonde. ‘Het boek is goed, alleen jammer dat ‘ie homo is’ (lacht). Als je als Marokkaan homo bent, houd je dat namelijk het liefst verborgen, trouw je met een vrouw en sticht je een gezin. Maar de mensen begrijpen het verkeerd: homo zijn betekent niet alleen dat je zin hebt in seks met mannen. Het gaat erom dat je echte liefde kan voelen voor een man.”

Lees meer in de Wanatoe-bijlage van de krant.

Koopt allen de NRC.next van a.s. vrijdag!

Hindi Zahra in Dakhla (Marokko - 2008)

Hindi Zahra "Stand UP" Dakhla Live 2008
Uploaded by wiprecording

Wie wil er naar de familie Avenier?

Morgen speelt het toneelstuk De Geschiedenis van de familie Avenier in Schouwburg Amstelveen, om zeven uur (19:00). Ik had twee kaartjes gereserveerd, maar kan er wegens bepaalde omstandigheden niet meer naartoe. Wie zin en tijd heeft kan me mailen voor de kaartjes. Het zou zonde zijn als ze(34 euro per kaart)niet gebruikt werden. Mail me op hassanbahara@gmail.com als je interesse hebt.